Condoleance

Ter nagedachtenis van Herman Houweling is dit condoleanceregister geopend. Hier kunt u uw herinneringen aan Herman en uw medeleven kwijt. Zo blijven de gedachte aan hem en zijn spirit levend.

Toon uw medeleven voor Herman Houweling

Arie Luiten25 januari 2010 - 11:37 Herman,
Geschokt waren wij van je overlijdings bericht.
Uitgaan vakanties van alles hebben we in onze jeugd samen gedaan.
Een echte optimist zo ken ik je.
Helaas elkaar uit het oog verloren...
Karin, Lex en Loes heel veel sterkte.

Arie en Henja Luiten
Paul van Gasselt24 januari 2010 - 20:54 Give us the tools and we will finish the job ( W. Churchill)
Dank, Herman voor je strijd voor deze 'tools'
Dat je familie troost moge vinden in de zeer vele getuigenissen in dit register over je Groot Mens zijn. Je was bijzonder.
Rijkus Krabbendam24 januari 2010 - 20:19 Jarenlang fietste ik samen met 'de lange' naar school. Toen kon ik hem al niet bijhouden. Zijn passie en gedrevenheid in de laatste jaren hebben mij dan ook niet verbaasd. Dat was Herman. Zo zal ik hem blijven herinneren. Karin, Loes en Lex; heel veel sterkte!
Laura Wolfs24 januari 2010 - 13:22 Veel te jong, veel te krachtig, veel te leuk om hem nu al te moeten verliezen. Onze hele ploeg zat 2.6.09 met tranen in de ogen, met ingehouden adem vooraan naar het intervieuw te luisteren tussen Herman en Frits Barend. Zelfs hem kreeg hij stil met zijn mooie woorden en zijn nuchterheid. Sterkte lieve familie van Herman, de tijd staat even stil!!
Ruud en Katja van Mook24 januari 2010 - 11:37 Beste Karin, Lex en Loes,
Geschrokken lazen we in de krant dat Herman overleden is. We willen jullie allemaal heel veel sterkte toewensen in deze moeilijke tijd.We leven heel erg met jullie mee en zullen Herman altijd in onze gedachten houden als onze oude lange buurman.
Liefs van Ruud en Katja
Joost Visser24 januari 2010 - 9:30 Beste Herman,

ik kende je al een aantal jaren vanuit de voetbalschool. Alle trainingen van Lex kwam je kijken. Zowel voor de training als na de training hebben we over van alles en nog wat gesproken. Plezier in het leven en trots op de prestaties van je zoon stonden hoog in het vaandel. Altijd het positieve uit het leven halen. Samen hadden wij voor Lex zijn maatschappelijke loopbaan al uitgestippeld. Hoe dan ook kwamen we altijd in Rotterdam uit. Of hij gaat als speler van Feijenoord slagen en mocht dat uiteindelijk niet lukken dan kon hij daar nog altijd aan de slag als fysio.

Nog nooit en dat zal ook niet meer voorkomen zijn er zo'n mooie herinneringen over iemand uitgesproken als over jou Herman. Je moet er gisteren bij zijn geweest om erover mee te kunnen praten. Het ging mijn voorstellingsvermogen ver te boven. Je bent een echte BN'er geworden. Helaas heb ik geen handtekening van je gekregen. Maar dat is niet erg want je hebt me veel meer gegeven, ik heb namelijk het voorrecht gehad je te kennen.

Ik weet nu nog niet of dat het gelukt is maar Lars zou gisteren voor jou z'n stinkende best doen om te winnen van jouw Feijenoord.

Herman tot later.

Karin, Loes en Lex sterkte in de tijd die komen gaat en leef je leven in vrijheid.
Cecile Snijders24 januari 2010 - 8:19 Beste familie,

Een groot verlies. Heel veel sterkte toegewenst!

Cecile Snijders
(Vorig jaar met het Imagroteam mee de berg opgefietst)
Harold Kip23 januari 2010 - 21:40 Je zult op veel bagagedragers mee naar boven moeten Herman! Je bent een geweldige inspiratie! Bedankt!
Ronald en Sandra Tibbe23 januari 2010 - 17:18 Beste Karin, Lex en Loes,

Toen wij vanmorgen uit Nijverdal wegreden hadden we geen idee dat wij vandaag zo'n indrukwekende herdenkingsdienst zouden mee maken.
Wij hebben heel veel respect voor de manier waarop deze herdenkingsdienst is gehouden.
Karin, Lex en Loes, jullie kunnen trots zijn op jullie vader en op jullie zelf.

Bedankt dat wij aanwezig mochten zijn en veel sterkte.

Ronald en Sandra Tibbe
Ruud en Sandra Bens23 januari 2010 - 16:15 Beste Karin, Lex en Loes,

De herdenkingsbijeenkomst vandaag was heel mooi en indrukwekkend, wat een mooie woorden en foto's.
Wij wensen jullie heel veel sterkte toe in het verlies van Herman.
Wij hebben Herman ervaren als een hartelijk en lief persoon.

Groetjes,

Ruud en Sandra Bens
Eddy van der Heiden23 januari 2010 - 15:1 "Ik fiets, maar scheer mijn benen niet; ik doe aan chemo" is een van de vele uitspraken van Herman in het interview met Frits Barend op de vooravond van Alpe d'HuZes 2009.
Die nuchterheid, dat optimisme. Hij kreeg de hele zaal er stil mee.
Vol bewondering en respect luisterde iedereen naar wat hij had te zeggen.

Begin deze week had je mij en mijn gezin weer stil. Gewoonweg door het bericht dat je was overleden.
Herman we zullen je missen, maar weet zeker dat je er op 3 juni weer bij bent.

Last but not least wens ik de geliefden van Herman veel sterkte toe bij de verwerking van het verlies van deze sterke en mooie persoonlijkheid !
Axel23 januari 2010 - 14:8 Samen de berg op, een voorrecht.
Dankjewel Herman.
bram en marian23 januari 2010 - 13:54 veel sterkte toegewenst voor familie houweling
Hetty van Hoof23 januari 2010 - 13:47 ZO BIJZONDER

Waarom laat Herman in de korte tijd dat ik hem heb mogen kennen zoveel mooie indrukken achter?

Iets meer dan een jaar geniet ik van de actie Big Challenge. Een bijzondere actie; actievoeren in de varkenshouderij ter promotie van de varkenshouderij en tegelijkertijd steun voor KWF kankerbestrijding. Opvallend aan deze actie is dat deze vanuit het hart wordt gevoerd, met liefde wordt geleid en daarom door mensen wordt gehoord.

Al gauw ontmoet ik Herman persoonlijk en blijkt nuchter en onbevangen in het leven te staan. Kijkend naar de toekomst, plannen maken en invulling geven aan de doelen die hij stelt.

Herman kwam afgelopen jaar tijdens de koersweek dagelijks even binnenvallen voor een sessie met de webcam. En zoals hij verteld in één van zijn filmpjes is internetten in de bergen iedere dag een uitdaging. Er was dan ook veel tijd en geduld voor nodig om überhaupt iets op YouTube te krijgen. Herman bleef hetzelfde bericht herhalen net zolang totdat er iets verzonden kon worden naar zijn website, zodat het thuisfront ook mee kon genieten.

Iedere keer als ik Herman zag volgde er een praatje. Na 1 van deze webcamsessies zijn we weer gaan praten. Ik vertelde dat iemand graag met hem wilde praten. Waarop Herman vraagt “waarom?” Mijn antwoord was: “omdat je zo bijzonder bent”. “Zeker omdat ik kanker heb…” “Nee”, antwoordde ik, “omdat je bent wie je bent. Je bent openhartig, zorgzaam en een warme persoonlijkheid.” “Je bent inspirerend, geeft energie en het is fijn om naar je te luisteren”.

Zo heb ik Herman leren kennen. Heel bijzonder als je iemand nog niet zo lang kent en direct zo open met je praat en een intens contact voelt.

Door de jaren heen wordt onbevangenheid vaak ingewisseld voor wijsheid. Herman heeft beide eigenschappen in stand gehouden. Zijn hart is toegankelijk, hij is puur, heb hem zien handelen vanuit het hart met wijsheid en realisme. En dat maakt hem bijzonder. Ik zal Herman missen.

Liefs Hetty van Hoof
Johan van der Waal23 januari 2010 - 12:45 Herman was het gezicht geworden van Alpe d'HuZes 2009. Zijn invulling van een goed, gelukkig en gezond leven met kanker was een heel bijzondere.
We nemen als grootste familie van Nederland afscheid van een groots familielid.

In Juni klimmen we allemaal ook weer voor Herman.
Karin, Lex en Loes veel sterkte en we zien jullie in juni.
Deze tekst van Guus Meeuwis bij de foto's van Herman geeft mooi aan wat er in juni gaat gebeuren en wat Herman afgelopen juni 2009 deed.
"Ik ga vandaag een berg beklimmen en de top bereiken met jouw in mijn hart omdat ik jou wil houden"
< vorige   1   2   3   4   5   6   7   17   volgende >  
Nieuwsbrief
Meld u hier aan voor de nieuwsbrief:

Naam *

E-mailadres *